Szkoła Podstawowa w Pilchowie

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                   "Człowiek, który przenosi góry, musiał zaczynać od kamieni"                                                                                                                                               Doug Horton

   

 

Po zakończeniu działań wojennych na terenie gmin powiatu polickiego osiedlali się osadnicy wojskowi przyzwyczajeni do walki i trudów życia. Tu również pojawiają się młode małżeństwa, także dwunarodowe.

Tworzenie sieci polskiego szkolnictwa w 1945 roku prowadzono nie tylko wśród ogromnych zniszczeń wojennych, ale również wśród napływowego społeczeństwa podatnego na nastroje tymczasowości. Trudności wypływały nie tylko ze stopnia zniszczenia bazy szkolnej, ale przede wszystkim z braku kadry nauczycielskiej.

Pierwsze szkoły w powiecie powstały w 1946 roku.  W Pilchowie w budynku dawnej Grundschule (opuszczonym przez Rosjan 20 lipca 1946 r.) odbyło się spotkanie miejscowej ludności z sołtysem, Tadeuszem Starowiczem, i nauczycielem, Mieczysławem Żwikiewiczem, w sprawie uruchomienia szkoły. Zdewastowany budynek wymagał remontu, na co posiadano 12 tysięcy złotych; pokrywało to w 60% bieżące potrzeby. Część prac wykonali rodzice. Naprawili podłogi, wstawili drzwi, okna, uzupełnili szyby. Wspólnymi siłami uprzątnięto sale lekcyjne, przyniesiono pomoce naukowe, prawdopodobnie „wyszabrowane” z niemieckiej szkoły. Do najbardziej aktywnych należeli: Helena Stachowska, Maria i Sergiusz Prymaczuk oraz Maria Bałobrzeska. Otwarcie szkoły dla 22 uczniów nastąpiło 4 września 1946 r. W uroczystości wzięli udział wójt gminy, Jan Tokarczyk, przedstawiciel Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego i mieszkańcy Pilchowa.

W trakcie roku szkolnego doszło do szkoły jeszcze 20 uczniów, 5 opuściło ją. W czerwcu pierwszego roku działalności szkoły 32 uczniów otrzymało promocję, 5 musiało powtórzyć klasę.

W pierwszych latach istnienia wszystkich szkół zadaniem kadry dydaktycznej było nie tylko uczyć i wychowywać, ale wykonywać różnorodne prace związane z zabezpieczeniem budynków i wyposażeniem w niezbędne pomoce naukowe.

Kłopoty pierwszych polskich działań oświatowych wiążą się także z niemieckimi mieszkańcami powiatu.

W Pilchowie kilkakrotnie Niemcy usuwali tablicę informacyjną z budynku i znosili gruz na boisko szkolne. Dopiero prośba skierowana przez kierownika szkoły, Mieczysława Żwikiewicza, do Niemca Grüdy spowodowała zaprzestanie takich demonstracji. W pierwszych powojennych latach sołtysi zabezpieczali wszystko to, co pozostało po Niemcach, ale najczęściej były to budynki rozszabrowane, a w prywatnych domach znajdowano mapy, książki, atlasy, które prawdopodobnie pochodziły z miejscowych szkół. Mieszkańcy na wieść o tworzeniu w miejscowości szkoły nie tylko uczestniczyli w jej remoncie, ale także znosili wszystko, co mogło się przydać w procesie dydaktycznym.

Problemy szkolne były związane także z faktem, że do szkoły uczęszczały dzieci opóźnione w realizacji obowiązku szkolnego, co powodowało wysoki poziom drugoroczności. W szkole w Pilchowie w latach 1947–1958 na drugi rok w tej samej klasie pozostawało 15,23% uczniów. W opinii nauczycieli powodem tego stanu rzeczy była duża migracja ludności, co powodowało, że dzieci przez wiele tygodni pozostawały poza szkołą.

    Szkoła miała realizować nie tylko zadania edukacyjne i wychowawcze, ale także kulturalne i cywilizacyjne. Była miejscem, gdzie podjęto zadanie w zakresie oświaty dla dorosłych. W szkole w Pilchowie w roku szkolnym 1946/47 zorganizowano dla 22 milicjantów kurs dokształcający w zakresie klasy VII. Kurs ukończyło pozytywnie 20 osób. Prowadzono także akcję walki z analfabetyzmem. W roku szkolnym 1949/50 kurs dla 16 osób z wynikiem pozytywnym ukończyło 6 dorosłych. 

Pierwszym nauczycielem i kierownikiem był p. Mieczysław Żwikiewicz, nauka odbywała się w klasach łączonych. W latach pięćdziesiątych podwyższono stopień organizacyjny Szkoły do pięciu oddziałów, zatrudniono nauczycielkę p. Krystynę Baran (Prymarczuk) oraz p. Józefa Olejniczaka – woźnego, palacza i sprzątacza w jednej osobie. Nauczano w małym ale ładnym budynku z przełomu stulecia przy ul. Szczecińskiej 1.  W 1960 roku przyjęto do pracy dwie nauczycielki p. Jadwigę Bejenka (Puczyńską) i p. Zofię Brzuszczak (Barczyk). Wtedy to zlikwidowano klasy łączone i utworzono klasę VI. W 1963 roku oddano do użytku nowy obiekt z pięcioma salami lekcyjnymi, biblioteką i sanitariatami.

Tworzenie zbiorczych szkół gminnych w powiecie rozpoczęło się w 1973 roku. W tym właśnie roku zbiorczą szkołą gminną dla szkół w Pilchowie i Przęsocinie stała się szkoła w Tanowie, której dyrektorował Stanisław Filipiak. W 1979 roku z małej powstała staraniem rodziców pełna 8-klasowa szkoła. Pierwszych 13 absolwentów opuściło mury szkolne w 1985 roku. W związku z reformą oświaty Rada Gminy zlikwidowała szkołę w 2001 roku, czyniąc z niej filię szkoły w Tanowie.

 

Placówką kierowało 8 kierowników i dyrektorów:

1. Mieczysław Żwikiewicz 1946 – 1965

2. Henryk Kulpa 1965-1966, 1967- 1981

3. Barbara Kulpa 1966-1967, 1981-1982

4. Aleksandra Stachowiak 1982 -1985

5. Jerzy Sierakowski 1985- 1986

6. Tadeusz Bochnia 1986 -1987

7. Barbara Kliszewska 1987-2006

8. Aleksandra Wojciechowska 2006 - obecnie

 

Źródła:

1. http://zbc.ksiaznica.szczecin.pl/

2. gazetka szkolna “Tuptuś”